Geen producten (0)

Met de borsten bloot

Met de borsten bloot

Borstvoeding. Ik vind het iets moois. Een kindje dat groeit op de melk, gemaakt uit het bloed, van de moeder. Ik vind het bizar. Als ik er over nadenk, moet ik er altijd van glimlachen. Ik zie onze Saar langzamerhand veranderen in een klein michelin-vrouwtje, groeiend van mijn borstvoeding. Slagroom, noemen ze het soms. Als ik naar dochterlief kijk, kan ik niets anders dan dat beamen. In mei geef ik alweer 3 jaar onafgebroken borstvoeding. Eerst -en nog steeds- aan onze zoon en nu dus ook aan dochterlief. Jep, ik ben -met trots- zo'n rare langvoedster en ik ben dankbaar dat dat hele borstvoedingsavontuur uberhaubt lukt. Want nee, dat is zeker niet vanzelfsprekend.

Ik mag misschien al jaren voeden (letterlijk); voeden in het openbaar is nooit mijn ding geweest. Sommige vrouwen halen overal en nergens met trots hun tiet uit hun trui. Ja, dat is dus niet voor mij weggelegd. Alles behalve. Bij zoonlief gaat dit al ruim anderhalf jaar goed, want hij krijgt alleen nog maar met het naar bed gaan. Bij dochterlief, die fulltime borstvoeding krijgt, is dit een ander verhaal. Slik.

Vorige week hadden we een feestje. Allemaal onbekende mensen op een gezellig kluitje. We gingen er met ons hele gezin heen en na een tijdje kreeg dochterlief honger. Het bleek (gelukkig) een locatie met een hoop hoekjes en  kamertjes. Perfect voor de preutse-borstvoedende-mama, als je het mij vraagt. So far so good.

Maar soms heb je dat dus niet. Een feestje of afspraak op een borstvoedingsvriendelijke locatie. Soms moet je gewoon letterlijk met je borsten bloot. En natuurlijk, borstvoeding is mooi en zou hartstikke normaal moeten zijn. Maar toch, wanneer ik er niet zelf oncomfortabel van word, wordt er altijd iemand anders wel oncomfortabel van. Of ik daar altijd rekening mee moet houden? Nee, natuurlijk niet, maar iets in mij doet dat wel. Ik zie het toch, blikken opeens nog veel meer gericht op mijn gezicht. Haast starend, ken je dat? Ik hoor de hersenen zwijgend zwoegen: 'niet kijken, niet kijken'. Ja, wellicht is dat deels hartstikke onzin. Maar als ik het idee heb dat mijn voeden iemand anders oncomfortabel maakt, maakt het mij indirect alsnog hartstikke oncomfortabel. 

Gelukkig bleek ik niet de enige en was er ooit ergens iemand die daar iets op bedacht: voedingskleding. Godzijdank, echt! Bij zeker niet ieder voedingsitem is je hele borst bedekt, maar bij de voedingskleding die ik uitzoek (en standaard aantrek wanneer ik met kindlief naar buiten ga) is dat wel het geval. Wanneer je dan voedt, heb je alsnog bijna overal stof. Heeeeerlijk. Bovendien kleedt mijn favoriete voedingsjurkje af (en dat is fijn met die +10 kilo die er niet direct met de baby uitkwam) en hij is ook nog hartstikke leuk. Het enige nadeel? Ik kocht 'm nieuw, voor 60 euro. En voor iemand die altijd alles tweedehands koopt, is dat dus knetterduur. Mega-super-knetterduur. Daar zou ik serieus een hele garderobe voor kunnen kopen.

Maar ja, het was tegelijkertijd een positiejurkje en ik had een bruiloft op de planning en ik wilde er wel leuk uitzien..... Ja, sure. En weet je wat nou de grappige grap is? Ik kocht exact hetzelfde jurkje ook voor de website in, tweedehands. We verkochten 'm voor 9 euro, want hij was ietswat pillig (maar nog hartstikke mooi). Stuurt de zwangere mama 'm binnen een jaar terug, heeft ze dit perfecte jurkje gedragen voor 4.50. Lucky her. En lucky us. Want ik word zo blij van het concept van Saar! 

Zelfverzekerd voeden te midden van mensen. Ik vind het een briljant idee. Want ja, borstvoeding is hartstikke normaal. Het zou hartstikke normaal moeten zijn. Maar, bij borstvoeding heb je nou eenmaal nodig wat het woord al doet vermoeden: borsten. En ja, dat vind ik dus toch een oncomfortabel (en mooi) feit. En mocht je op mij lijken, kom je met de collectie van Saar best een heel eind om preuts te kunnen voeden. Of lekker met je borsten bloot, wat maakt mij het uit. Voor een paar euro. Met duurzame, preloved kleding. Yes!

 

2 Reacties

Paula
05 February 2019 om 11:24
1
Geweldig leuk geschreven. En herkenbare preutsheid! Hilarisch om zo een stukje te lezen over je persoonlijke ervaring en prachtig hoe je de link zo legt naar je site. Ga zo door meid!
admin
18 February 2019 om 11:04
1.1
Wat lief, Paula!

Reageer

Annuleren

Wij maken gebruik van cookies om onze website te verbeteren, om het verkeer op de website te analyseren, om de website naar behoren te laten werken en voor de koppeling met social media. Door op Ja te klikken, geef je toestemming voor het plaatsen van alle cookies zoals omschreven in onze privacy- en cookieverklaring.

Facebook Twitter